gül dökülüyor avuçlarıma
lâl !…
yanıyorum yâr…
göğsüm yara bere içinde
cehennem kadar…
zebercet bir duygu kaplıyor beni
ağlıyorum yâr…
bulutlar sensizliği döker üstüme
ruhum darmadağınık
saçların kadar…
güneş parça parça düşüyor üstüme
kavruluyorum
bozguna uğramışlığımın güçsüzlüğü
düşüyorum
uzattığım ellerimi ittin
ölüyorum.
nurullah ulutaş
01 ağustos 2004 / bursa
