geceye süzülen bir şebnem gibi
yüreğimden akar serin ellerin
hicrân-ı aşk ile
tutuşuverir.
bir rüya halinde
bestelenen sır
sırılsıklam bir şi’re
dönüşüverir.
umudu kalmamış düşler misâli
dökülür semadan yıldızlar bir bir
bu garip gönlüme
üşüşüverir.
maktulü olursam
bu metruk şehrin
harabe sütunlar
konuşuverir.
